Jakie choroby powoduje otyłość?

Jakie choroby powoduje otyłość?

Zbyt duża waga ciała zwiększa prawdopodobieństwo wystąpienia problemów zdrowotnych. Otyłość, a nawet nadwaga, naraża Cie na: cukrzycę typu drugiego, chorobę niedokrwienną serca i udar, zespół metaboliczny, określone odmiany raka, zespół bezdechu śródsennego, chorobę zwyrodnieniową stawów, choroby pęcherzyka żółciowego, alkoholowe stłuszczenie wątroby, utrudnioną ciążę i poród.

Będziesz w stanie uniknąć tych problemów decydując się na obniżenie wagi swojego ciała, systematyczne ćwiczenia fizyczne oraz zdrową dietę.

Obwód w pasie

Jednym ze sposobów na określenie, czy waga naszego ciała może być dla nas zagrożeniem, jest zmierzenie obwodu własnego ciała w pasie.

Tego typu pomiary nie określają tego czy mamy nadwagę lub otyłość. Wskazują jednak na potencjalnie zbyt dużą ilość tłuszczu w okolicach brzucha.

Jest to ważne z tego względu, iż zbędny tłuszcz gromadzący się właśnie w okolicach talii, może podnieść ryzyko wystąpienia kłopotów zdrowotnych.

Kobiety z obwodem talii przekraczającym 90 cm oraz mężczyźni o obwodzie szerszym niż 100 cm są w większym stopniu narażeni na choroby powodowane otyłością i nadwagą.

Cukrzyca typu drugiego a otyłość

W cukrzycy drugiego typu drugiego poziom cukrów we krwi znajduje się na poziomie wyższym od normalnego. Wysoki poziom cukrów jest główną przyczyną zawałów serca, chorób nerek, udarów, amputacji, czy ślepoty.

W 2002 roku cukrzyca była szóstą pod względem częstości występowania przyczyną śmierci w Stanach Zjednoczonych.
Cukrzyca typu 2 jest najczęściej spotykaną odmianą cukrzycy w USA.

Odmiana ta kojarzona jest głównie ze starością, otyłością, dziedziczeniu jej od innych członków rodziny, brakiem ćwiczeń fizycznych. Choroba ta występuje wyjątkowo często u przedstawicieli określonych grup etnicznych.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Ponad 85 procent ludzi cierpiących na cukrzycę typu 2 ma nadwagę, lub cierpi na otyłość. Nie wiadomo dokładnie dlaczego ludzie z nadwagą są w większym stopniu narażeni na wystąpienie tej choroby.

Jednym z powodów może być fakt, że nadwaga, podobnie jak otyłość, prowadzi do zmian w komórkach polegających na uodpornianiu się ich przed hormonem insuliny. Insulina przenosi cukier z krwi do komórek, gdzie jest on przetwarzany na energię.

Kiedy osoba jest niewrażliwa na insulinę, cukier znajdujący się we krwi nie przedostaje się do komórek, co z kolei prowadzi do utrzymywania się wysokiego poziomu cukru we krwi.

Co więcej, komórki produkujące insulinę zmuszone są do wytężonej pracy, by utrzymać poziom cukru we krwi na normalnym poziomie. Prowadzi to do powolnego ginięcia tych komórek.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Możemy zmniejszyć zagrożenie cukrzycą typu drugiego poprzez obniżenie masy ciała oraz zwiększenie ilości wykonywanych ćwiczeń fizycznych.

Jeśli natomiast cukrzyca typu 2 już u nas wystąpiła, zmniejszenie masy ciała i zwiększanie aktywności fizycznej pozwala kontrolować poziom cukru we krwi oraz zapobiegać lub ograniczać dalsze komplikacje.

Zrzucenie wagi i większa ilość ćwiczeń fizycznych pomogą również ograniczyć ilość przyjmowanych leków.

Program zwalczania cukrzycy, sponsorowany przez instytuty zdrowia w Stanach Zjednoczonych, doprowadził do odkrycia iż zrzucenie jedynie 5 do 7 procent masy naszego ciała przy jednoczesnym, średnio zaawansowanym cyklu ćwiczeń fizycznych po 30 minut dziennie, pięć razy w tygodniu, może zapobiec lub odsunąć w czasie wystąpienie cukrzycy typu 2.

Choroba niedokrwienna serca i udar a otyłość

Choroba niedokrwienna serca objawia się tym, że serce i układ krwionośny nie funkcjonują prawidłowo. Często związane jest to również z twardnieniem i zwężaniem się arterii krwionośnych.

W przypadku zachorowania na niedokrwienność serca, możliwymi konsekwencjami są: atak lub ostra niewydolność serca, nagła śmierć wywołana zawałem, dusznica (ból w klatce piersiowej) lub zakłócenia rytmu serca.

Podczas ataku serca przepływ krwi oraz tlenu do serca jest zakłócony, co prowadzi do uszkodzeń tego mięśnia.

Udar powodowany jest anormalnym przepływem krwi i tlenu do mózgu, prowadzącym do paraliżu lub śmierci.

Choroba niedokrwienna serca jest główną przyczyną zgonów w Stanach Zjednoczonych, udar znajduje się natomiast na miejscu trzecim.

Co ma to wspólnego z otyłośćią?

Ludzie z nadwagą oraz otyłością mają skłonności do wyższego ciśnienia krwi, podwyższonego poziomu trójglicerydów oraz cholesterolu LDL (o niskiej gęstości, często nazywanego złym cholesterolem) i obniżonych poziomów cholesterolu HDL („dobrego cholesterolu”).

Wszystkie powyższe czynniki sprzyjają występowaniu chorób serca i udarów. Co więcej, nadmiar tkanki tłuszczowej – szczególnie w okolicach brzucha – może prowadzić do powstawania substancji wywołujących zapalenia.

Zapalenia w naczyniach krwionośnych i w całym ciele zwiększają zagrożenie chorobami serca.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Zrzucenie 5 do 10 procent masy ciała może obniżyć prawdopodobieństwo wystąpienia choroby niedokrwiennej serca lub udaru. Jeśli ważysz 90 kilogramów, oznacza to konieczność pozbycia się jedynie 4,5 kilograma.

Obniżenie wagi ciała poprawia ciśnienie krwi, poziomy trójglicerydów i cholesterolu, polepsza się funkcjonowanie serca i krążenie, maleje ryzyko występowania stanów zapalnych.

Zespół metaboliczny a otyłość

Zespołem metabolicznym określana jest grupa czynników ryzyka związanych z otyłością oraz mająca wpływ na chorobę niedokrwienną serca i cukrzycę.

Osoba posiada zespół metaboliczny jeśli dotyczą jej co najmniej trzy z poniższych czynników:

  • Duża szerokość w pasie. Dla mężczyzn oznacza to obwód w pasie równy bądź przewyższający 100 cm. W przypadku kobiet, równy lub większy niż 90 cm.
  • Wysoki poziom trójglicerydów bądź przyjmowanie leków mających ten poziom obniżyć. Mowa tutaj o trójglicerydach na poziomie 150 mg/dL lub wyższym.
  • Niski poziom “dobrego” cholesterolu lub przyjmowanie leków mających go podnieść. W przypadku mężczyzn, niebezpieczny poziom tego cholesterolu znajduje się poniżej 40 mg/dL. Dla kobiet, poniżej 50 mg/dL.
  • Wysokie ciśnienie krwi bądź przyjmowanie leków mających to ciśnienie obniżyć. Wysokie ciśnienie krwi zaczyna się od poziomu 130 mm/Hg dla ciśnienia skurczowego lub od poziomu 85 mm/Hg dla ciśnienia rozkurczowego.
  • Wysoki poziom glukozy (cukru) we krwi bądź przyjmowanie leków mających ten poziom obniżyć. Mamy tutaj na myśli poziom cukru we krwi równy lub wyższy niż 100 mg/dL.

Osoba posiadająca zespół metaboliczny jest niemal dwukrotnie bardziej zagrożona chorobą niedokrwienną serca oraz ma pięciokrotnie wyższe prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy typu drugiego. Szacuje się, że 27 procent dorosłych Amerykanów choruje na zespół metaboliczny.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Zespół metaboliczny ma wiele wspólnego z otyłością, głównie otyłością w okolicach brzucha. Innymi czynnikami ryzyka są brak aktywności fizycznej, niewrażliwość na insulinę, genetyka oraz podeszły wiek.

Otyłość jest czynnikiem ryzyka powodującym występowanie zespołu metabolicznego, ponieważ podnosi ono ciśnienie krwi oraz poziom trójglicerydów, obniża dobry cholesterol i przyczynia się do niewrażliwości na insulinę. Nadmiar tłuszczu w okolicach brzucha może również prowadzić do poważniejszych zagrożeń.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Możliwe jest uniknięcie zespołu metabolicznego dzięki odpowiedniemu zadbaniu o proporcje własnego ciała oraz aktywność fizyczną.

W przypadku pacjentów u których zespół ten już wystąpił, utrata masy ciała oraz aktywność fizyczna mogą zapobiec lub opóźnić rozwój cukrzycy, choroby niedokrwiennej serca i innych komplikacji.

Ludzie otyli, bądź z nadwagą oraz ci, którzy posiadają zespół metaboliczny, powinni starać się zrzucić 10 procent masy własnego ciała i wykonywać co najmniej 30 minut ćwiczeń fizycznych o średnim zaawansowaniu, codziennie.

Rzucanie palenia papierosów, zdrowa dieta, zażywanie odpowiednich leków na takie dolegliwości jak wysokie ciśnienie krwi lub niski poziom cholesterolu HDL, są również rekomendowane w walce z zespołem metabolicznym.

Nowotwory a otyłość

Nowotwory występują, gdy komórki w danej części ciała, takiej jak na przykład okrężnica, rozwijają się w sposób nieprawidłowy bądź niekontrolowany. Komórki nowotworowe rozprzestrzeniają się często na inne części ciała, między innymi na wątrobę.

Nowotwory są drugą pod względem częstości występowania przyczyną śmierci w Stanach Zjednoczonych.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Nadwaga oraz otyłość podnoszą ryzyko rozwoju kilku typów nowotworów, w tym nowotworów okrężnicy, przełyku oraz nerek. Nadwaga oraz otyłość związane są również z rakiem macicy oraz rakiem piersi u kobiet w okresie postmenopauzy.

Nabieranie zbędnej masy ciała w okresie dorosłości podnosi ryzyko wystąpienia określonych nowotworów, nawet jeśli zyskana waga nie prowadzi do nadwagi bądź otyłości.

Niestety nie wiadomo jednak dokładnie w jaki sposób nieprawidłowa masa ciała przyczynia się do zwiększonego ryzyka powstawania nowotworów.

Jedna z teorii mówi o komórkach tłuszczowych które uwalniając hormony wpływające na rozwój innych komórek, prowadzą tym samym do powstawania nowotworu.

Co więcej, pożywienie lub aktywność fizyczna prowadzące do pogłębiania się nadwagi lub otyłości również wpływają na zagrożenie nowotworami.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Nie dopuszczanie do nabierania coraz większej masy ciała może zapobiegać nowotworom. Zdrowe odżywianie oraz aktywność fizyczna również obniżają ryzyko wystąpienia raka.

Obniżenie masy ciała zmniejsza to ryzyko, jednak szczegółowe badania na ten temat w dalszym ciągu trwają.

Bezdech senny a otyłość

Zespół bezdechu śródsennego polega na zatrzymaniu oddechu na krótki okres, w nocy i podczas snu.

Osoby cierpiące na tą przypadłość mogą odczuwać senność w trakcie dnia, mają trudności z koncentracją, czasami może u nich wystąpić nawet uszkodzenie serca.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Ryzyko wystąpienia bezdechu sennego jest wyższe u ludzi z nadwagą oraz otyłością. Takie osoby mają najczęściej nadmierną ilość tkanki tłuszczowej w okolicach szyi. Sytuacja ta powoduje zwężanie się dróg oddechowych.

Zwężone drogi oddechowe utrudniają oddychanie, powodują że jest głośniejsze (chrapanie) lub w ogóle je uniemożliwiają.

Co więcej, nadmiar tkanki tłuszczowej w okolicach brzucha i w innych częściach ciała może prowadzić do powstawania substancji wywołujących zapalenia. Zapalenia szyi są niewątpliwie czynnikiem ryzyka wywołującym bezdech senny.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Obniżenie masy ciała w większości przypadków powoduje ustąpienie bezdechu. Prowadzi również do zmniejszenia rozmiaru szyi oraz mniej groźnych zapaleń.

Choroba zwyrodnieniowa stawów a otyłość

Choroby zwyrodnieniowe stawów są częstymi zaburzeniami powodującymi ubytki w stawach i chrząstkach (tkankach chroniących stawy). Choroba ta atakuje najczęściej stawy kolanowe, biodrowe oraz dolną część pleców.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Zbyt duża masa ciała może wywierać dodatkowe obciążenie na stawy i chrząstki, powodując ich degradację. Co więcej, ludzie z nadmiarem tkanki tłuszczowej często mają we krwi podwyższone poziomy określonych substancji wywołujących zapalenia.

Zapalenia stawów podnoszą ryzyko wystąpienia choroby zwyrodnieniowej.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Zredukowanie masy ciała o co najmniej 5 procent może zmniejszyć obciążenie kolan, bioder oraz dolnej części pleców, a tym samym usunąć zapalenia.

Jeśli wystąpiła u Ciebie choroba zwyrodnieniowa stawów, redukcja masy ciała powinna złagodzić jej objawy.

Choroby pęcherzyka żółciowego a otyłość

Choroby pęcherzyka żółciowego obejmują występowanie kamieni żółciowych i zapalenia lub infekcje woreczka żółciowego. Kamienie żółciowe to formacje zbudowane z twardych substancji i powstające w pęcherzyku żółciowym.

Składają się głównie z cholesterolu, mogą również powodować bóle brzucha, przede wszystkim po zjedzeniu tłustych posiłków. Ból jest przenikliwy bądź tępy.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Ludzie z nadwagą oraz osoby otyłe są w większym stopniu narażeni na wystąpienie chorób pęcherzyka żółciowego. Produkują oni większe ilości cholesterolu (substancji przypominającej tłuszcz), który przyczynia się do powstawania kamieni żółciowych.

Ponadto, osoby mające nadwagę lub otyłość często posiadają powiększony pęcherzyk żółciowy, który nie funkcjonuje prawidłowo.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Szybka utrata masy ciała (ponad 1,5 kilogramów na tydzień) lub drastyczne jej obniżenie może tak naprawdę zwiększyć szanse powstania kamieni żółciowych.

Powolne, stopniowe zrzucanie wagi (do 1 kilograma na tydzień) w mniejszym stopniu prowadzi do tworzenia się kamieni żółciowych.

Osiągnięcie odpowiedniej wagi bardzo znacznie oddala ryzyko wystąpienia kamieni żółciowych.

Alkoholowe stłuszczenie wątroby a otyłość

Alkoholowe stłuszczenie wątroby powstaje, gdy zbierający się w wątrobie tłuszcz prowadzi do stanów zapalnych i ubytków w jej strukturze.

Czasami może ono prowadzić do bardzo poważnych uszkodzeń wątroby: marskości (powstawania wewnątrz wątroby tkanek utrudniających prawidłowy przepływ krwi), a nawet niewydolności.

Alkoholowe stłuszczenie wątroby przypomina uszkodzenia tego narządu spowodowane dużymi ilościami alkoholu, nie jest jednak powodowane alkoholem i występować może nawet u osób pijących niewiele bądź wcale.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Osoby mające cukrzycę lub znajdujące się w fazie przed cukrzycą (kiedy poziomy cukru we krwi są wyższe niż prawidłowe ale jeszcze zbyt niskie dla cukrzycy) odznaczają się większą podatnością na alkoholowe stłuszczenie wątroby niż ludzie bez wspomnianych dolegliwości.

Ludzie z nadwagą oraz otyłością częściej chorują na cukrzycę (patrz sekcja poświęcona cukrzycy typu drugiego). Nie wiadomo na razie, dlaczego jedni ludzie mający nieprawidłową masę ciała lub cukrzycę chorują na alkoholowe stłuszczenie wątroby, a inni nie.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Ograniczenie masy ciała oraz stała aktywność fizyczna pozwala kontrolować poziomy cukru we krwi. Może również redukować ilość tłuszczu w wątrobie i zapobiegać kolejnym jej uszkodzeniom.

Osoby z alkoholowym stłuszczeniem wątroby powinny unikać napojów alkoholowych.

Utrudniona ciąża i poród a otyłość

Nadwaga i otyłość podnoszą ryzyko wystąpienia trudnej ciąży i porodu, zarówno dla matki jak i dziecka. Ciężarne kobiety z nadwagą lub otyłe, narażają się na:

  • Cukrzycę ciążową (wysoki poziom cukru we krwi w trakcie ciąży)
  • Stan przedrzucawkowy (wysokie ciśnienie krwi podczas ciąży, nieleczone może prowadzić do niebezpiecznych zagrożeń dla życia matki i dziecka).
  • Cięcie cesarskie lub problemy podczas porodu tym sposobem.

Dzieci matek z nadwagą bądź otyłych są w większym stopniu narażone na uszkodzenia cewki nerwowej (uszkodzenia mózgu i rdzenia kręgowego), śmierć przy porodzie, przedwczesny poród oraz nieprawidłowy do wieku rozwój.

Co ma to wspólnego z otyłością?

Ciężarne kobiety mające nadwagę częściej rozwijają niewrażliwość na insulinę, występują u nich wysokie poziomy cukru oraz ciśnienia krwi.

Niewrażliwość na insulinę pojawia się, gdy komórki nie reagują prawidłowo na hormon insuliny transportujący cukier z krwi do komórek. Prowadzi to do wzrostu poziomów cukru we krwi.

Nadwaga wzmaga ponadto ryzyko związane z wszelkiego typu operacjami i anestezją, natomiast znaczna otyłość wiąże się z wydłużaniem się czasu operacji i utratą znacznych ilości krwi.

Niektóre badania wskazują, że zbyt szybkie przybieranie masy ciała podczas ciąży – nawet jeśli nie prowadzi to do otyłości – ma również podobne konsekwencje.

Ważnym jest, by konsultować z położnikiem lub inną osobą zapewniającą nam opiekę medyczną, ile maksymalnie możemy przytyć w trakcie ciąży.

W czym może pomóc obniżenie masy ciała?

Kobiety otyłe, bądź z nadwagą, które chciałyby zajść w ciąże, powinny porozmawiać z odpowiednio wykwalifikowaną osobą na temat tego, w jakim stopniu ograniczyć masę ciała przed zajściem w ciąże.

Redukcja wagi ciała przed ciążą pozwala w znacznym stopniu uniknąć nieprzyjemnych komplikacji.

Ciężarne kobiety z nadwagą lub otyłe powinny natomiast zasięgnąć porady dotyczącej ograniczania przyrostu masy ciała w trakcie ciąży oraz być w tym okresie aktywnymi fizycznie.

Zrzucenie zbędnej wagi ciała po porodzie może pomóc w uniknięciu dalszych problemów. Jeśli u kobiety wystąpiła cukrzyca ciążowa, redukcja masy ciała obniży prawdopodobieństwo wystąpienia cukrzycy w późniejszym życiu.

Jak schudnąć? I dlaczego?

Jeśli masz nadwagę, zrzucenie tylko 5 procent Twojej masy ciała obniży ryzyko wystąpienia różnych dolegliwości, w tym choroby niedokrwiennej serca oraz cukrzycy typu 2. Jeśli ważysz 90 kilogramów, oznacza to konieczność pozbycia się jedynie 4,5 kilograma.

Powolne ale konsekwentne ograniczanie masy ciała w wysokości do 1 kilograma tygodniowo i nie szybsze niż 1,5 kilograma tygodniowo, jest najbezpieczniejszym sposobem na schudnięcie.

  • Aby schudnąć i utrzymać masę ciała na jednym poziomie przez dłuższy czas, powinniśmy zdecydować się na długotrwałe zmiany w sposobie odżywiania oraz pomyśleć o systematycznych ćwiczeniach fizycznych.
  • Częściej wybierajmy zdrową żywność, między innymi warzywa, owoce, pełne zboża, niskotłuszczowe mięso oraz nabiał.
  • Nie jedzmy zbyt dużych posiłków. Starajmy się ćwiczyć codziennie przez co najmniej 30 minut, stosujmy ćwiczenia dla średnio-zaawansowanych. Dobrym rozwiązaniem są też dłuższe spacery.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *