Nadżerka – objawy, leczenie

Nadżerka - objawy, leczenie

Nadżerka często kojarzona jest z jakimś ubytkiem. I słusznie, bowiem ta dolegliwość jest swoistym ubytkiem nabłonka, dla którego zarezerwowano właśnie termin nadżerka.

Czym jest nadżerka?

Coraz więcej kobiet choruje na nadżerkę części pochwowej szyjki macicy. Musimy jednak wiedzieć, że nie wszystkie stany manifestujące się zaczerwienieniem na tarczy szyjki macicy są nadżerką.

Nadżerka szyjki macicy, która dotyka coraz więcej kobiet w wieku produkcyjnym, jest zmianą zwykle zapalną. Wykrywana zostaje podczas badania specjalistycznego, przy oglądaniu we wzierniku części pochwowej macicy.

Na szyjce macicy powstają zmiany określane jako nadżerka zapalna, jednakże często występują też zmiany mające charakter zwykłego ubytku, nie związanego ze stanem zapalnym. Mogą one świadczyć o istnieniu innej choroby.

Przykładem takich zmian może być gruźlica narządu rodnego, czy też jakaś choroba weneryczna. Poza nadżerkami, na szyjce możemy zauważyć również zmiany rozrostowe gruczołowe, które powodują polipy szyjki macicy, czy też zmiany nowotworowe.

Nadżerka na szyjce macicy utrzymuje się rozmaicie długo. Niektóre kobiety borykają się z tym problemem miesiąc, inne zaś cierpią kilka lat.

Nadżerka ma bowiem skłonność do powrotów, dlatego należy być pod stałą opieką lekarską, bowiem nadżerki trudne w leczeniu a zaniedbywane przyczynić się mogą do powstania raka szyjki macicy. Nie bagatelizujmy tego!

Nadżerka – rodzaje

  • nadżerka właściwa, która  ma charakter owrzodzenia. Powstaje wskutek urazu mechanicznego, odleżyn lub infekcji dróg rodnych.
  • nadżerka rzekoma – wystąpienie nabłonka właściwego dla dalszej części szyjki macicy w części pochwowej. Ten rodzaj nadżerki z reguły sam zanika, kiedy wytworzy się prawidłowy rodzaj nabłonka.
  • nadżerka wrodzona – stałe zaczerwienienie szyjki macicy w miejscu zakończenia zewnętrznej części szyjki. Dotyczy ona głównie dojrzałych kobiet stosujących antykoncepcję, jak również tych, które przeszły porody i poronienia

Nadżerka – przyczyny powstawania

Wiele kobiet pyta swego ginekologa dlaczego akurat im przytrafiła się nadżerka? Powodów powstawania nadżerki jest kilka. Warto je poznać. Poza hormonalnymi zmiennościami w organizmie kobiety, patogenetyczną rolę w jej powstawaniu pełnią niewątpliwie zakażenia. Możemy tutaj wymienić zakażenia:

  • bakteryjne, które nazywane jest waginozą bakteryjną jest infekcją pochwy i sromu powodowaną przez bakterie. Najważniejszym czynnikiem, który przyczynia się do jej rozwoju jest zaburzona równowaga w mikroflorze pochwy.
  • wirusowe – winowajcą jest wirus
  • grzybicze – za chorobę odpowiedzialny jest grzyb drożdżak Candida

Za sprawą takich zakażeń dochodzi do zachwiania środowiska pochwy i następuje zniszczenie nabłonka wielowarstwowego płaskiego. W tym właśnie ubytku rozwija się nabłonek gruczołowy.

Do innych przyczyn powstawania nadżerki zaliczyć możemy:

  • urazy mechaniczne
  • częste upławy
  • krwawienia po stosunku
  • zmiana partnerów
  • brak higieny osobistej
  • nieprawidłowa flora bakteryjna pochwy

Objawy mogące wskazywać na nadżerkę

Nadżerka często nie manifestuje żadnymi objawami, dopiero jej duże zmiany, często mające brodawkowaty charakter, kiedy dochodzi do znacznego rozwoju naczyń włosowatych dają niepokojące objawy w postaci:

  • bólu
  • plamień
  • krwawień – często po stosunku

Leczenie nadżerki

Zanim rozpoczniemy leczenie, musimy poddać się specjalistycznemu badaniu. Bardzo często stosowane jest badanie we wzierniku, które uwidacznia nadżerkę gruczołową czy też nadżerkę w stanie epidermizacji.

Nadżerka gruczołowa jest zmianą koloru czerwonego, która jest ograniczona od otoczenia. Posiada nierówną powierzchnię, podczas dotyku powoduje krwawienie.

Nadżerka w stanie epidermizacji  – rozwijający się nabłonek płaski zamyka ujścia gruczołów, co powoduje powstawanie pęcherzyków o żółtawym zabarwieniu – pęcherzyki Nebotha.

Sposób usunięcia nadżerki jest zależny od warunków anatomicznych i wieku kobiety. Prze wykonaniem konizacji należy wyeliminować stany zapalne. W tym celu podaje się środki farmakologiczne.

Koagulacja chemiczna jest często wykonywanym zabiegiem, który polega na przykładaniu specjalnego preparatu, który niszczy chory nabłonek. W leczeniu nadżerki stosuje się dopochwowe globulki hormonalne, które zawierają astradiol.

Wielu ginekologów wykonuje również zabieg polegający na wypalaniu większych nadżerek za pomocą lasera lub prądu elektrycznego. Jest to tak zwana elektrokoagulacja.

U kobiet, które pragną mieć dzieci stosuje się zabiegi oszczędzające w postaci krioterapii, która wykorzystuje fizjologiczne i ustrojowe reakcje na zimno. Leczenie nadżerki zazwyczaj poprzedzone jest badaniem cytologicznym.

Na czym polega cytologia?

Wiele kobiet, zwłaszcza tych młodych, obawia się tego rodzaju badaniu. Niepotrzebnie. Jest to badanie bezpieczne, i kiedy podejdziemy do jego przeprowadzenia na luzie, na pewno będzie bezbolesne.

Lekarz ginekolog pobiera wymaz z komórek szyjki macicy, by następnie ocenić go pod mikroskopem. Osoba, która wykonuje cytologię:

  • ocenia czy występują komórki nowotworowe
  • ocenia prawidłowe komórki
  • sprawdza obecność stanu zapalnego
  • sprawdza zmiany komórek w kierunku przemiany nowotworowej – atypia czy dysplazja

Atypia jest zespołem nieprawidłowych cech w budowie komórek nowotworowych. Dysplazja to nieprawidłowości w wyglądzie komórek  czyli zmiany cytologiczne – stały wykładnik histopatologiczny stanu przedrakowego nabłonka.

Wynik cytologiczny od III wzwyż wymaga dalszej diagnostyki ginekologicznej.

W celu zbadania nadżerki często przeprowadzana jest również kolposkopia, czyli badanie przypominające ultrasonografię przezpochwową. Na czym polega to badanie? Przez pochwę wprowadzany jest kolposkop pełniący rolę mikroskopu połączonego z komputerem.

Profilaktyka nadżerki

W celu zapobiegania rozwojowi nadżerki należy pamiętać o kilku zasadach:

  • Poddawajmy się badaniu cytologicznemu raz na dwa lata, niezależnie od poprzednich dobrych wyników
  • Wszelkiego rodzaju stanu zapalne narządów rodnych leczmy.
  • Przestrzegajmy higieny osobistej
  • Unikajmy zbyt wczesnego rozpoczęcia współżycia płciowego
  • Podczas antybiotykoterapii stosujmy tabletki przeciwgrzybiczne dopochwowe oraz spożywajmy probiotyki
  • Irygację pochwy wykonujmy jedynie po uprzedniej konsultacji z ginekologiem
  • Dbajmy o odpowiedni poziom estrogenów – ich brak przyczynia się do stanów zapalnych pochwy

Podsumowanie

Jeśli kobieta będzie stosowała opisane wyżej zasady, ma szansę zdecydowanie obniżyć ryzyko pojawienia się u niej nadżerki.

Wszelkie nieprawidłowości ze strony układu rodnego powinny być konsultowane z ginekologiem. Artykuł ten napisany został wyłącznie w celach informacyjnych.

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *